loading...
15 października / Jadwigi, Leonarda, Teresy

 W tym roku Szkoła Przedmiotów Ojczystych im. Marii Skłodowskiej-Curie obchodzi 55-lecie działalności. Rocznica ta wzbudza wiele pozytywnych emocji, zmusza do refleksji, a wszystkich zaangażowanych w życie szkoły mobilizuje do dalszego działania.

   Przez te dziesięciolecia placówka zmieniała adresy, swoje struktury i dostosowywała do współczesnych metod edukacji. Tym co w niej niezmienne od chwili powstania aż do dnia dzisiejszego to cele i zadania stawiane szkole. Jest to miejsce, które rozwija umiejętności władania językiem ojczystym oraz kształtuje tradycje i samoświadomość polską. Przede wszystkim jednak szkoła polska to ludzie – Polacy – którzy mimo wielu lat życia na obczyźnie, nigdy nie zapomnieli o kraju, to ludzie, którzy pielęgnują miłość i poczucie obowiązku wobec Ojczyzny po dziś dzień. To oni tworzyli i tworzą edukacyjną tkankę polskości na obczyźnie.

Pierwsze próby założenia szkoły zostały podjęte w 1957 roku. Początkowo odbywały się tzw. komplety uczniów w domach prywatnych. Oficjalnie szkoła powstała dopiero w 1960 roku.

Zapisano wtedy 40 dzieci, które podzielono na dwie klasy, a na stanowisko kierowniczki Szkoły zaproszono p. Marię Dżawachiszwili(1960-1962). Lekcje odbywały się w budynku County Primary School na Havana Road, Wimbledon Park w południowo – zachodniej części Londynu.  Szkoła rozwijała się, dzieci przybywało, a grono nauczycielskie stawało się coraz liczniejsze. 

 

   Kolejnymi Dyrektorami Szkoły byli p. Marian Bulicz (1962-1964) i p. Olga Wajdowa (1964-1969). To właśnie "pod rządami" pani Wajdowej, szkole nadano imię wielkiej Polki, Marii Skłodowskiej-Curie.

 

   Warto przypomnieć, że obok szkoły szybko zrodziła się również inicjatywa stworzenia jednostek harcerskich, którą zrealizowano w 1968 r. Powstała też idea utworzenia teatru dla dzieci. Teatrzyk był pisany dla dzieci „na gorąco” i stanowił niepowtarzalny fenomen w środowisku, które w tamtych latach odcięte od Polski przez „żelazną kurtynę” i komunistyczną cenzurę, mogło być skazane na wynarodowienie. Dzięki wielkim entuzjastom i prowadzącym szkołę, rodzicom, młodzież wspaniale się rozwijała, traktując dwukulturowość nie jako przeszkodę, a wielkie wzbogacenie. Czasy były trudne, ale angażowali się wszyscy, a wysiłek sprawiał rodzicom wiele radości i satysfakcji. 

 

   W 1969 roku obowiązki kierowniczki przejmuje p. Maria Chmielewska (1969-1980). Rozpoczyna się interesujący okres w historii Szkoły. Do Szkoły zapisuje się 130 uczniów, a Zarząd postanawia przyłączyć ją do Polskiej Macierzy Szkolnej. W 1972 roku Szkoła przenosi się do nowego budynku. Kolejną siedzibą Szkoły była Priory Middle School przy Queens Road w centrum Wimbledonu. Ówczesna kierowniczka szkoły przywiązywała dużą wagę do czytelnictwa wśród uczniów dlatego założyła bibliotekę. Gotowa do dalszej pracy, mając wielkie przywiązanie do kraju i mowy ojczystej służyła pomysłami, które umiała realizować. Miała nie tylko wielką wiedzę, ale i wielkie serce. Niestety przedwczesna śmierć  w 1980 r. przerwała to dzieło.

 

Po śmierci Marii Chmielewskiej Zarząd szkoły stanął przed trudnym zadaniem znalezienia następcy. Wówczas na emigracji nie było wielu pedagogów, którzy byli chętni i mogliby pracować w polskiej szkole. O pomoc zwrócono się do doświadczonej nauczycielki pani Hanny Kościa.  Pani Hanna, żołnierz AK, aktywny członek harcerstwa oraz działacz Studium Polski Podziemnej, w poczuciu obowiązku przyjęła na swoje barki tę trudną rolę.

 

Wszyscy członkowie grona nauczycielskiego z tamtych lat podkreślają niepowtarzalną atmosferę, jaka panowała w owym czasie w szkole – pełna ciepła, serdeczności i wyrozumiałości, wszyscy czuli się tam jak w „sobotniej rodzinie”. Za jej czasów do szkoły zaczęła napływać coraz większa liczba uczniów. Pod koniec kierowania szkołą przez panią Kościa liczba uczniów zwiększyła się o 100 osób w porównaniu z momentem gdy obejmowała tę funkcję. Na listach uczniów pojawiło się potomstwo jej uczniów z lat 70-tych oraz dzieci przybyłe do Wielkiej Brytanii po stanie wojennym.

 

W 1982 roku szkoła ponownie zmienia swoje miejsce, tym razem w okolice Putney, niedaleko nowego Polskiego Kościoła. W budynkach Elliott High School przy Pullman Gardens, SW15 zajęcia odbywają się przez kolejne 30 lat! Nie dziwi więc fakt, że Szkoła staje się znana, jako Polska Szkoła Putney.

 

W styczniu 1994 roku, po 13 latach „dowodzenia” szkołą, Hanna Kościa przekazuje kierownictwo doświadczonej nauczycielce – związanej ze szkołą od 1983 r. – Małgorzacie Lasockiej, która pełni tę funkcję z wielkim zapałem i energią do chwili obecnej. 

 

Lata 90-te to nie tylko nowy okres w historii szkoły, ale i nowy okres historii Polski. W kraju mamy pierwsze wolne wybory, jest to czas euforii i nadziei. Kontakty z krajem stają się łatwiejsze i coraz więcej uczniów jeździ tam na wakacje. Polska nie jest już wyłącznie krajem znanym z książek i opowiadań a dzieci mogą się z nią identyfikować.

 

Powoli sprowadzamy nowe podręczniki i książki wydane w Polsce. Kupujemy nowe środki dydaktyczne pomocne w nauce języka polskiego. To wszystko co do tej pory nauczyciele przygotowywali sami w domach, teraz można było już kupić. 

 

Dzięki tanim liniom lotniczym coraz częściej jeździmy do Polski i coraz więcej rodaków przyjeżdża do Wielkiej Brytanii. Choć cele szkoły są nadal takie same, musimy dostosować się do nowej rzeczywistości. Jest to o tyle trudniejsze, że z jednej strony nie możemy zapomnieć o dzieciach tu urodzonych, a z drugiej musimy myśleć o tych, którzy przyjeżdżają z kraju.

 

Od wstąpienia Polski do Unii Europejskiej w 2004 roku rozpoczęły się kolejne wyzwania dla szkoły. Nikt wcześniej nie przypuszczał, że liczba uczniów zwiększy się dwukrotnie w ciągu kilku kolejnych lat. 

 

Dziś Polska Szkoła Przedmiotów Ojczystych im. Marii Skłodowskiej-Curie należy do jednej z największych w Wielkiej Brytanii. Według danych z września 2015 roku zapisanych jest 540 uczniów w wieku od 3 do 18 lat i liczba ta nie zmienia się od kilku lat.  Grono pedagogiczne liczy obecnie 40 nauczycieli.

 

W tym roku do egzaminów: GSCE, AS i „A” Level przygotowywała się rekordowa liczba 58 uczniów. Należy podkreślić, że każdego roku uczniowie zdobywają bardzo wysokie oceny z egzaminów. 
Wśród wielu pozytywów związanych z rozwojem szkoły są także troski i trudności. Największą naszą bolączką jest brak miejsc dla dzieci w klasach młodszych. W 2012 roku, aby zapewnić jak największej liczbie dzieci chcących uczyć się j. polskiego, szkoła zainicjowała powstanie, w pobliskiej dzielnicy, filii, która początkowo wspierana przez „szkołę matkę”, dziś rozwija się i prosperuje samodzielnie.

 

W naszych założeniach programowych, przez ostatnie lata, nic się nie zmieniło. W dalszym ciągu uczymy języka polskiego, historii, geografii Polski i religii. Wychowujemy kolejne pokolenia dzieci poza granicami kraju w poczuciu przywiązania do Polski. Wpajamy im tradycje narodowe, promujemy kulturę i przekazujemy wiedzę o kraju ojczystym. W pracy społecznej pamiętamy o innych, potrzebujących pomocy i uwrażliwiamy naszych wychowanków na ludzką biedę. A ponieważ nasi uczniowie teraz bardziej różnią się od siebie niż dawniej (językowo, intelektualnie i miejscem pochodzenia), praca z nimi jest nie lada wyzwaniem dla nauczycieli i pedagogów. Zadania domowe i prace klasowe, są dostosowywane do  indywidualnych możliwości ucznia. Zakładamy, że każdy z nich ma własne zdolności i talenty a my staramy się je wykorzystać angażując każdego na miarę swoich możliwości. Nauczyciele przygotowują ciekawe prezentacje, starają się urozmaicać lekcje i stosują zróżnicowane metody nauczania. Motywujemy i zachęcamy dzieci do brania udziału we wszelkiego rodzaju  konkursach i zajęciach. Okazji ku temu nie brakuje.

 

W ostatnich latach nasi uczniowie brali udział w wielu akcjach, imprezach i konkursach międzyszkolnych organizowanych przez Polską Macierz Szkolną, Ambasadę RP, ZNP pgk, Polski Instytut Kulturalny oraz inne organizacje z Polski. Młodzież i dzieci występują w przedstawieniach z okazji zakończenia roku szkolnego, Dnia Matki, Święta Konstytucji 3 Maja, Dnia Dziecka, w Jasełkach, konkursach recytatorskich – Wierszowisko czy konkursie historycznym. Jesteśmy dumni z wielu dyplomów i wysokich nagród, jakie otrzymali nasi podopieczni. Wielkim powodzeniem wśród młodzieży cieszą się wycieczki do Polski. Wszystko to mogło odbyć się dzięki wielkiemu zaangażowaniu Zarządu reprezentującego rodziców, ale przede wszystkim dzięki ofiarnej i profesjonalnej pracy pań nauczycielek. 

 

Nowością ostatnich lat są bliższe kontakty z Ministerstwem Edukacji Narodowej oraz Ministerstwem Spraw Zagranicznych RP. Począwszy od 2009 roku program nauczania opieramy w dużej mierze na "Podstawie Programowej" dla polskich dzieci uczących się za granicą w systemie uzupełniającym. Propozycje zawarte w podstawie programowej, programach a obecnie podręcznikach dla wszystkich polskich uczniów na świecie, przygotowywane przez zespół pod kierunkiem Grażyny Czetwertyńskiej, opierają się w dużym stopniu na doświadczeniach naszej szkoły. Nauczyciele dokształcają się, uczestnicząc w konferencjach i zjazdach. Starają się prowadzić zajęcia ciekawie, motywując uczniów do pracy. Jednak stale brakuje nam odpowiednich podręczników.

 

Dzięki dobrym kontaktom ze szkołą Ursuline High School, nową siedziby szkoły, gdzie w kwietniu 2012 r. z powodu rozpoczęcia długoterminowej gruntownej przebudowy Elliott High Szkoła powraca niejako do swej kolebki – na teren dzielnicy Wimbledon, możemy korzystać nie tylko ze sporej ilości sal, ale także z sali teatralnej i komputerów. Dzięki temu lekcje języka polskiego są nowocześniejsze, nauczyciele korzystają z internetu, tablic interaktywnych i stosują najnowsze metody nauczania. Mimo że w szkole wprowadziliśmy tak wiele nowości, w dalszym ciągu opieramy się na fundamentach założonych przed 50 laty. Nie tylko nie zmieniły się godziny otwarcia szkoły, ale i liczba godzin w czasie roku szkolnego.
Grono nauczycielskie poświęca wiele serca swoim podopiecznym, pracując z wielkim poświęceniem – często kosztem własnej rodziny, a dzieląc się doświadczeniami zdobytymi w angielskim i polskim szkolnictwie – podnosi poziom nauczania i samodoskonalenia się.

 

   Szkoła im. Marii Skłodowskiej-Curie, podobnie jak 55 lat temu, jest własnością rodziców, którzy kierują nią za pośrednictwem Zarządu. Zarząd szkoły pod bacznym okiem Prezesów kontynuuje pracę poprzedników. Kolejnymi prezesami Zarządu byli: p. Tadeusz Sulatycki, p. Tadeusz Doberski, p. Janusz Sokołowski, p. Wiesław Wańkowski, p. Bogusław Buchinger, pani Julie Hykiel, p. Krzysztof Nowakowski, p. Janusz Hydzik, p. Adam Malhomme, p. Leszek Marchlewski, ponownie pan K. Nowakowski , p. Roman Kisiel, p. Ewa Bukowska-Kruszyna, p. Wojtek Tobiasiewicz, p. Dorota Procter, p. Violetta Ramnarace, p. Joanna Muras-Struglinski i obecnie pani Agnieszka Kłak.

 

Dzięki aktywnej pracy Zarządu powstało wiele nowych i ciekawych inicjatyw, które mają służyć zarówno uczniom jak i innym potrzebującym jej wsparcia. Ważnym aspektem pracy zarządu szkoły jest organizowanie akcji zdobywania funduszy na działalność organizacyjną szkoły, akcji charytatywnych wynikających z bieżących potrzeb społecznych. Przykładem mogą być organizowane w szkole koncerty charytatywne, dyktanda sponsorowane, publikowane projekty i prace dzieci, z których dochód przekazywany jest na wybrane cele. Wszyscy członkowie Zarządu,  poświęcają wiele swojego czasu i uwagi, czuwając nad porządkiem i bezpieczeństwem dzieci, zajmując się całą administracją zapisów czy zbieraniem funduszy na szkołę. Zarząd kilka razy w roku wydaje biuletyn szkolny, uaktualnia szkolną witrynę i przy współpracy nowo powstałej Rady Koła Rodzicielskiego, organizuje różne imprezy np. Dzień Dziecka, czy festyn na zakończenie roku szkolnego. Rodzice angażują się w tę społeczną działalność, aby szkoła ich dzieci funkcjonowała lepiej i sprawniej.

 

Dziś ceny wynajmu szkół angielskich drastycznie wzrastają i pomoc finansowa jaką przez ostatnie 3 lata otrzymują szkoły przedmiotów ojczystych na obczyźnie od Rządu Polskiego jest nie do przecenienia. Społeczne placówki oświatowe w Wielkiej Brytanii od początku ich istnienia utrzymują się wyłącznie ze składek rodziców, dziś bez dodatkowego finansowego wsparcia, mogłyby przestać istnieć. Tak, więc pomoc z Polski jest bardzo ważna w ich utrzymaniu.

 

Przez 55 lat przez szkołę przewinęło się tysiące uczniów. W naszej szkole kończyli pewien etap swojej edukacji, której celem było przede wszystkim zaszczepienie im polskiej kultury, tradycji i wartości naszych ojców. Każdy uczeń miał inne zdolności i talenty, każdego wspominamy inaczej, ale wszystkich obejmujemy pamięcią z dużym sentymentem.

 

Mamy wielu wybitnych absolwentów, cenionych uczonych i artystów, którzy reprezentują nasz kraj poza granicami Polski. Nie można tu wymienić wszystkich znanych uczniów, ale nie sposób pominąć: Piotra Bieńkowskiego - profesora archeologii i byłego dyrektora muzeum w Liverpool’u czy Piotra Fudakowskiego, który w 2005 r. zdobył Oscara za film „Tsotsi”. Należy również wspomnieć prof. Jacka Lohmana -  dyrektora Museum of London, Tomasza Starzewskiego– renomowanego projektanta mody, Wandę Kościa, reżysera wielu dobrze znanych filmów dokumentalnych, czy Natalię Nowakowską – znanego historyka, Oxford University.

w dół

Lokalizacja

Szkoła Przedmiotów Ojczystych
im. Marii Skłodowskiej-Curie
Ursuline High School
The Downs, Wimbledon
London, SW20 8HG

Szkoła jest zlokalizowana niedaleko stacji pociągów Wimbledon i Raynes Park.
Połączenia tramwajowe i autobusowe do Wimbledonu lub pociągiem i autobusem z Raynes Park Nr 131 i 57 (zatrzymują się przy ulicy Crescent Rd)
Szkoła położona jest 15 minut spacerem od Wimbledonu, 10 minut od Raynes Park.

Szkoła Przedmiotów Ojczystych

im. Marii Skłodowskiej-Curie

The Downs / Wimbledon / London / SW20 8HG

email: kontakt@PolskaSzkolaPutney.com

Account Name (Nazwa Konta):
Polish School Putney

Sort Code (Numer Rozliczeniowy Banku): 30-94-77

Account Number (Numer Konta): 46551668